در زمان پهلوی، حرکت به سمت غرب و غرب گرایی و تبلیغ فرهنگ مبتذل غربی از عمده کارهای شاه و درباریان بود و تحت تاثیر قرار دادن جوانان و عجین کردن روح آنان با امور منفی و غربی در جهت رسیدن شاه و اطرافیانش به آنچه در سر می پروراندند و آنچه کشورهای غربی از آنان درخواست می نمودند نمونه ای از سیاسی کاری های آن حکومت بود.
حکومت پهلوی با بازی گرفتن ملت علی الخصوص جوانان و درگیر کردن آنان به مسائل بیهوده با رنگ غربی،راه را برای رسیدن به اهداف خود صیقل می بخشیدند.
در عصر پهلوی برای به فسادکشانیدن و درگیرنمودن جوانان به امور مبتذل غربی، اماکن هایی با نام های مختلف ایجاد شده بود که اگر تنها چند لحظه در این اماکن حضور به عمل می آمد از ماهیت اصلی این اماکن و اهداف موجود در پشت پرده آن اطلاعات بسیاری کسب می شد که بعنوان مثال می توان کاباره های موجود در عصر پهلوی را نمونه ای از روش های حکومت پهلوی در به ابتذال کشانیدن جوانان و مردم دانست.
مراکز فساد و فحشا و قمارخانه ها و کاباره ها و دیسکوهای آن زمان را می توان بعنوان نمونه ی کوچکی از خوش خدمتی های حکومت پهلوی به غرب، در جهت سرگردانی جوانان دانست ولی از آنجایی که فساد در دربار و کاسه لیسان اطراف شاه ریشه دوانده بود، آن ها حتی به سینما و مراکز فرهنگی هم رحم نکردند و تمامی مراکز فرهنگی و سینماها را همچون دربار خود به فساد کشانیدند تا مسیر رسیدن به اهداف شوم و منفی خود را هرچه سریع تر طی نمایند.
سینما ها بعنوان یکی از مراکز فساد در عصر پهلوی بود که مفاسد رژیم در سینما به حدی بود که بسیاری از مردم آگاه و متدین، سینما را یکی از عوامل اصلی رواج ابتذال و فحشا در جامعه می دانستند و آزادی اعطایی که سیاست گذاران به سینما داده بودند را نکوهش می نمودند.
در سینمای عصر پهلوی، صحنه های غیراخلاقی، با کمال آزادی و وقاحت در پرده ی سینما نمایش داده می شد و بازیگران با بدن هایی عریان،به رقصیدن و هم آغوش شدن با جنس مخالف در پرده سینما ظاهر می شدند و بی عفتی و بی بندوباری و شهوت پرستی و... را به تماشاکنندگان نمایش می دادند و همچنین مدها و آرایش های تازه، رذایل اخلاقی، دلسردی زن و شوهر، اتلاف وقت، آلودگی روح و... را شیوع می دادند، یه عنوان مثال یکی از مجلات در آن دوره در تبلیغ فیلمی نوشت:«هیچ فیلمی بهتر از لبخندهای یک شب تابستان،شهوت زندگی و عشق و سرزمین او را نمایان نمی سازد. حرکت در آفتاب و نورماه،وزش بادهای مفرح، اهتزاز گل ها و بوته های هوس را در انسان زنده کرده و عشاق را وا می دارد که به هم آیند.»!
به سادگی می توان عنوان کرد که محدود نماندن فساد در پشت دوربین و راهیابی آنان به جلوی دوربین ها و بر روی صحنه، همگی بخشی از سیاست های طاغوتی و ضددینی حکومت پهلوی بود تا بتوانند به وسیله سینما که به عنوان نافذترین رسانهی جمعی در ترویج الگوهای مختلف بود، الگوهای ناسالم و غیراخلاقی را ترویج دهند.
در آن زمان، فرهنگ ایرانی کاملا در التقاط با فرهنگ غربی معجونی ایجاد کرده بود که برای مردم مسلمانان و امام خمینی(ره) قابل هضم نبود و روحانیت از قدم گذاشتن در سینما احتراز می کرد، در همین راستا رهبر کبیر انقلاب، امام خمینی(ره) که نگاه ویژه ایشان به مقوله فرهنگ و هنر همواره زبانزد بوده است فرمودند: «این سینماهایی که الآن در ایران متعارف است برای فاسد کردن نسل جوانان است. این ها وقتی که رفتند در این سینما فاسد می شوند»، ایشان همچنین تصریح کردند که باید از این سینما جلوگیری شود و از «سینمای اخلاقی و علمی» حمایت شود.
در همین راستا مردم متدین و با ایمان، با تظاهرات خود، به اعتراض و انتقاد از وضعیت حاکم بر سینمای ایران پرداختند و این حرکت مردم دارای عظمت و ابهتی بود که انجمن سینماداران با صدور اعلامیه ای دخالت خود را در ورود فیلم های مبتذل رد کرد و مسئولیت آن را متوجه مقامات مربوطه کرد. هیئت مدیره ی انجمن تهیه کنندگان فیلم نیز با صدور بیانیه ای چاره ی جلوگیری از ورود فیلم های خارجی را حمایت «از ساختن فیلم ایرانی» دانست، با این حال به طور کلی ، تغییر نگرش نسبت به سینمای ایران از اوایل سال 1357 و پس از ورود تاریخی حضرت امام به کشور و با سخنرانی باشکوه ایشان در رابطه با اهمیت جایگاه سینمای ایران آغاز شد.
امام در آن سخرانی تاریخی خود در بهشت زهرا فرمودند: «سینماى ما مرکز فحشاست. ما با سینما مخالف نیستیم، ما با مرکز فحشا مخالفیم. ما با رادیو مخالف نیستیم، ما با فحشا مخالفیم. ما با تلویزیون مخالف نیستیم، ما با آن چیزى که در خدمت اجانب براى عقب نگهداشتن جوانان ما و از دست دادن نیروى انسانى ماست، با آن مخالف هستیم. ما کى مخالفت کردیم با تجدد؟ با مراتب تجدد؟ مظاهر تجدد وقتى که از اروپا پایش را در شرق گذاشت ـ خصوصاً در ایران ـ مرکز [عظیمى] که باید از آن استفاده تمدن بکنند ما را به توحش کشانده است. سینما یکى از مظاهر تمدن است که باید در خدمت این مردم، در خدمت تربیت این مردم باشد و شما مى دانید که جوانهاى ما را این ها به تباهى کشیده اند و همین طور سایر این مراکز ما با این ها در این جهات مخالف هستیم.»
به راستی که حضرت امام خمینی (ره) به سینمای ایران جان دادند و از سینما آن چیزی را ساختند که موجب روشنگری و آگاهی رسانیدن به جوانان و مردم باشد و سینما را از به نمایش درآوردن فرهنگ مبتذل غربی و بازیگران فاسد عصر پهلوی زدودند.
منبع : حامیان ولایت
